Watertoren Rimburg

2002

prijsvraagontwerp i.s.m. Mark Huveneers

concept
De watertoren van Rimburg is voor haar omgeving een belangrijk historisch monument en herkenningspunt.
De donkere situering tussen de bomen verbergt de kwaliteit van het bouwwerk. Ons voorstel beperkt zich niet tot de toren alleen. Het naastgelegen stiltegebied moet met evenveel respect behandeld worden. De omgeving en de toren moeten beiden aangepakt worden zodat de totale kwaliteit zichtbaar en voelbaar wordt.

ontwerp
De watertoren wordt gerestaureerd en vertelt door middel van een tentoonstelling haar ontstaansgeschiedenis en die van haar omgeving; een boeiend grensgebied. Door enkele cassettes met metselwerkopvullingen bij het reservoir te vervangen door glazen puien wordt de klim naar boven beloond met een panoramisch uitzicht over het omringende gebied.

De ontsluiting van de toren vindt niet via het stiltegebied plaats, maar via de lager gelegen Rimburgerweg.
Het nieuwe haakvormige element dat wij hebben ontworpen zorgt dan voor:
• De ontsluiting van de toren
• Het afschermen, en niet verstoren, van het stiltegebied
• Het toevoegen van multi-functionele ruimten
• Een boeiende architectonische ervaring waarbij de bijzondere sequentie, de perceptie prikkelt.

een nieuwe muur omhelst de oude toren
Het haakvormige element stelt de toren centraal en zorgt voor een nieuwe configuratie. De klim naar de top van de toren, naar het uitzicht over het landschap wordt tweeledig. Het verhaal begint beneden bij de Rimburgerweg waar een toegang is tot de trappenpartij die eindigt op het plateau, “plein” rond de toren. De trappenpartij refereert naar holle wegen zoals die in het omringende landschap veelvuldig te vinden zijn; uitgesleten, uitgesneden in de berg. Ook de klim naar een bedevaartsoord is qua perceptie vergelijkbaar.

Maatverhoudingen en proporties zijn eveneens in het ontwerp erg belangrijk. In feite is de hele klim een vertikaal verhaal: de berg en de toren. De mooie wisselwerking is echter dat de muur juist een typisch horizontaal element introduceert in deze sequentie.
Er ontstaat zo een spannende balans en interactie tussen de twee elementen. Immers de vertikale klim eindigt in een panoramisch zicht met een horizontale einder.

De totale nieuwe configuratie imponeert door een (groot) gebaar en daagt de omgeving uit om een bijzonder herkenningspunt ook echt als zodanig te tonen.